مشکلاتی که سد راه جهانی شدن کندوان است

کندوان

آثار باستانی برای اینکه در لیست یونسکو ثبت شوند  باید ویژگی‌های زیادی داشته باشند. روستای صخره ای کندوان هم برای اینکه در آثار باستانی یونسکو ثبت شود باید ابتدا مشکلات سد راه خود را حل کند.

روستای کندوان به روستای صخره ای ایران معروف است، روستایی که زمانی مردم برای زندگی صخره ها را می کندند و در آن اتاقکی حفر و خودشان وسایل گرمایش و سرمایش را فراهم می کردند. حالا باقی مانده هایی از این خانه ها که اکنون به آنها خانه های کله قندی می گویند، محلی برای بازدید گردشگران داخلی و خارجی شده است.

مردم روستای کندوان قبل از اینکه به این منطقه از شهرستان اسکو بروند، در نزدیکی آن و زیر زمین خانه می ساختند که هنوز آثاری از خانه های زیرزمینی در منطقه ای به نام حیله ور موجود است. آخر هفته ها گردشگران زیادی به این منطقه می آیند تا از این خانه ها بازدید کنند هنوز خانه های کله قندی مخاطب زیادی دارد. می توان ورودی روستا را تماشا کرد که کیلومترها خودرو منتظر باز شدن مسیر رفتن به روستا هستند.

روستاییان در این روستای سنگی خانه های خود را اجاره می دهند؛ از شبی ۵۰ هزار تومان تا شبی ۱۵۰ هزار تومان. این قیمت بستگی به خدماتی دارد که هر صاحب خانه به مسافرش می دهد در برخی از موارد این نرخ با توافق بین گردشگر و صاحبخانه تعیین می شود. معمولا گردشگران بیشتر مایلند در خانه های کله قندی تمیز اقامت کنند.

کندوان

تعدادی از مالکان برای بزرگ تر شدن اتاق خانه های خود دیواره های سنگی را تراشیده اند. این موضوع موجب شده تا برخی از خانه ها از لحاظ استحکام سست شوند. در مواردی نیز این خانه ها ریزش کرده اند.

داخل خانه های سنگی موبایل آنتن می دهد اما مالکان نمی توانند از گاز شهری استفاده کنند آن ها باید کپسول گاز را تا بالای صخره ها ببرند ولی آب لوله کشی و برق به همه خانه ها راه پیدا کرده است.

رودخانه ای در کندوان جریان داشته که اکنون چند سالی است در آن سبزه می روید و در برخی از مناطق آن می توان خودرو پارک کرد چون مدتهاست که دیگر آبی ندارد و اکنون یکی از معضلات روستا و محلی برای تجمع زباله تبدیل شده است.

در بافت تاریخی روستای کندوان چند رده خانه های متفاوت می توان دید. خانه هایی که در دل کوه کنده شده و به آن کله قندی می گویند خانه هایی که بعدها از سنگ ساخته شد و خانه هایی که در ۱۵ سال اخیر با آجر و یا سیمان ساخته شده اند بعنوان ساختمان های جدیدالاحداث نمای این روستا را از بین برده اند به خصوص وقتی از بالای هر کدام از کله قندی ها بخواهی به تماشای نمای روستا بنشینی؛ آن وقت است که سقف ایزوگام شده آنها به چشم می آید.

کندوان هم در فهرست پیشنهادی میراث فرهنگی ایران در یونسکو قرار دارد و هم ایران تلاش دارد تا این منطقه را به عنوان جاذبه گردشگری به جهان معرفی کند. اما برای این کار ابتدا باید ابتدا معضلات این منطقه رفع شود.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *